زمینه و هدف: فعالیت بدنی منظم می‌تواند عملکرد سیستم‌های مختلف بدن را بهبود بخشد و اثراتی بر عملکرد ریوی، التهاب و عوامل رشد عروقی داشته باشد. این مطالعه به منظور تعیین اثر هشت هفته تمرین هوازی بر عملکرد ریوی، پروتئین واکنشی (CRP) C، آنزیم کراتین فسفوکیناز (CPK) و فاکتور رشد اندوتلیال عروقی (VEGF) در دختران جوان فعال انجام شد.

روش بررسی: این کارآزمایی میدانی روی 20 دختر جوان فعال با دامنه سنی 19 الی 24 سال در دانشگاه محقق اردبیلی طی سال 1403 انجام شد. آزمودنی‌ها به‌طور تصادفی به دو گروه 10 نفره مداخله و شاهد تقسیم شدند. گروه مداخله، برنامه منظم تمرینات هوازی را به مدت هشت هفته (سه جلسه در هفته) با شدت 70درصد حداکثر ضربان قلب به مدت 40 دقیقه در هر جلسه اجرا کرد. در حالی که گروه کنترل فعالیت ورزشی خاصی نداشت. شاخص‌های عملکرد ریوی شامل ظرفیت حیاتی اجباری (FVC)، حجم بازدمی اجباری در یک ثانیه (FEV1)، شاخص‌‌های CRP، CPK و VEGF قبل و بعد از دوره تمرینی اندازه‌گیری شدند.

یافته‌ها: پس از ۸ هفته تمرین هوازی، در گروه مداخله FVC 0.61±3.11 و FEV1 0.58±3.10 به‌طور معنی‌داری در مقایسه با گروه شاهد افزایش یافت (P<0.05) و کاهش آماری معنی‌داری در CRP 0.61±1.6 یافت شد (P<0.05). با این حال، تغییرات CPK معنی‌دار نبود. VEGF نیز با میانگین 2.3±9.74 پس از مداخله به‌طور معنی‌داری در مقایسه با گروه شاهد افزایش یافت (P<0.05). در مقایسه بین گروه‌ها در مرحله پیش‌آزمون تفاوت معنی‌دار نبود. در مرحله پس‌آزمون گروه‌ها از نظر شاخص CRP تفاوت آماری معنی‌دار مشاهده شد (P<0.05).

نتیجه‌گیری: تمرینات هوازی با شدت متوسط (70 درصد حداکثر ضربان قلب) به مدت هشت هفته در بهبود عملکرد ریوی، کاهش CRP و افزایش VEGF در دختران جوان فعال موثر بود.