|
|
|
|
|
 |
جستجو در مقالات منتشر شده |
 |
|
2 نتیجه برای عفونت مجاری ادراری
رقیه گلشا، حسام الدین شیرزاد اسکی، عرفان رضایی شیرازی، هلیا بروجردی کریمی، سمیرا عشقینیا،
دوره 0، شماره 0 - ( 4-1405 )
چکیده
زمینه و هدف: تجویز زودهنگام آنتیبیوتیک از ارکان اصلی در کنترل و درمان عفونتها است. تجویز تجربی دارو براساس علایم بالینی و دستورالعملهای موجود باعث کاهش میزان مرگ و میر و تسریع در روند بهبود بیمار میگردد؛ اما عدم اطلاع از نوع و میزان حساسیت باکتری به آنتیبیوتیکها میتواند پیامدهای نامطلوبی داشته باشد. این مطالعه به منظور ارزیابی همخوانی آنتیبیوتیکتراپی تجربی با تجویز نهایی و نتایج آنتیبیوگرام انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی روی 152 بیمار (80 مرد و 72 زن) با میانگین سنی 54.41±20.91 سال دریافت کننده آنتیبیوتیک بستری شده با روش نمونهگیری بهصورت سرشماری در بخشهای عفونی و جراحی مرکز آموزشی درمانی شهید صیاد شیرازی گرگان در سال 1400 انجام شد. ویژگیهای دموگرافیک و اطلاعات مربوط به تشخیص اولیه، نوع آنتیبیوتیک تجربی، نتایج کشت میکروبی و آنتیبیوگرام، درمان نهایی و طول مدت درمان از پرونده بیماران استخراج و ارزیابی گردید.
یافتهها: شایعترین علایم بالینی شامل تب (77%)، ضعف و خستگی (39%) و مهمترین علت بستری سپسیس (31.58%) و عفونت مجاری ادراری (25.66%) تعیین شدند. بیشترین نمونههای بالینی برای کشت مربوط به خون (45.39%) و ادرار (32.24%) بودند. اشریشیا کلی (38.8%) و استافیلوکوکوس اپیدرمیس (23.7%) شایعترین باکتریهای جدا شده از نمونهها بودند. تجویز تجربی آنتیبیوتیک در 454 مورد انجام شده بود و تنها در یک چهارم موارد تست آنتیبیوگرام صورت گرفته بود. تست آنتیبیوگرام برای آنتیبیوتیکهای پرمصرف شامل سیپروفلوکساسین (14.5%)، کلیندامایسین (42%) و سفتریاکسون (66.2%) انجام شده بود. آمیکاسین (68.4%)، سفتریاکسون (64.5%) و جنتامایسین (56.6%) بیشترین آنتیبیوتیکهای مورد استفاده در تست آنتیبیوگرام بودند. در 75 درصد موارد درمان تجربی با درمان نهایی همخوانی داشت. بیشترین آنتیبیوتیکهای تجویز شده در درمان نهایی شامل سیپروفلوکساسین (14.04%)، کلیندامایسین (13.2%) و سفتریاکسون (12.9%) بودند. بیشترین همخوانی در درمان نهایی شامل داکسیسایکلین (90%)، تاوانکس (89.4%) و سیپروفلوکساسین (87.3%) بودند. در حالیکه جنتامایسین (83.3%) و سفتریاکسون (40.2%) بیشترین عدم همخوانی را نشان دادند.
نتیجهگیری: در بیشتر بیماران، میان تجویز تجربی آنتیبیوتیک با تجویز نهایی آن همخوانی وجود داشت. با این حال ناهماهنگی میان داروهای بهکار رفته در تستهای آنتیبیوگرام و آنتیبیوتیکهای تجویز شده در بالین وجود داشت.
عبدالرسول علایی، حسن کرمی، سهیلا شاه محمدی، ضحی مهرارا،
دوره 16، شماره 2 - ( 4-1393 )
چکیده
زمینه و هدف : عفونت مجاری ادراری دومین عفونت شایع باکتریال در کودکان است. عوامل خطر متعددی از جمله یبوست برای عفونت مجاری ادراری وجود دارد. این مطالعه به منظور تعیین رابطه قطر رکتوم و یبوست با عفونت ادراری در کودکان 2 تا 12 ساله انجام شد. روش بررسی : در این مطالعه مورد – شاهدی 40 کودک 2 تا 12 ساله مبتلا به عفونت مجاری ادراری و 40 کودک سالم از نظر خصوصیات دموگرافیک، قطر رکتوم با استفاده از سونوگرافی، علایم و مدت زمان ابتلا مورد بررسی و مقایسه قرار گرفتند. یافتهها : یبوست در 25 کودک (62.5%) از گروه مورد و 7 کودک (17.5%) از گروه شاهد وجود داشت (P<0.05). قطر عرضی رکتوم گروه مورد (47.64 mm) در مقایسه با گروه شاهد (26.48 mm) افزایش آماری معنیداری نشان داد (P<0.05). نتیجهگیری : با توجه به نتایج این مطالعه مبنی بر افزایش قطر عرضی رکتوم کودکان مبتلا به عفونت ادراری در مقایسه با کودکان سالم، استفاده از سونوگرافی به عنوان روشی قابل اعتماد در رد یا تایید یبوست همزمان در مبتلایان به عفونت ادراری پیشنهاد میگردد.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
