|
|
|
|
|
 |
جستجو در مقالات منتشر شده |
 |
|
4 نتیجه برای تبریزی
سمیه لیوانی، مقدسه جهانشاهی، محمد مهاجر تبریزی، فروغ محمدی، دوره 0، شماره 0 - ( 4-1405 )
چکیده
زمینه و هدف: ناباروری یکی از چالشهای مهم سلامت جهانی بوده و ناکافی بودن پذیرش آندومتر بهعنوان یکی از عوامل اساسی در شکست لانهگزینی در درمانهای کمکباروری شناخته میشود. ارزیابی آمادگی آندومتر با روشهای غیرتهاجمی برای بهینهسازی زمان انتقال جنین در چرخههای IVF اهمیت دارد. این مطالعه به منظور ارزیابی نقش سونوگرافی داپلر رنگی در پیشبینی موفقیت انتقال جنین براساس پذیرش آندومتر در زنان نابارور انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه کوهورت آیندهنگر روی ۸۵ زن مبتلا به ناباروری با علت نامشخص تحت IVF-ET در مرکز آموزشی درمانی شهیدصیاد شیرازی گرگان انجام شد. سونوگرافی ترانسواژینال داپلر برای اندازهگیری ضخامت آندومتر، مورفولوژی، اکوی میومتریال، شاخصهای جریان شریان رحمی، عروق آندومتر و میومتر پیش از انتقال جنین انجام شد. پارامترهای سیستم امتیازدهی رحمی (USSR) شامل ضخامت آندومتر، مورفولوژی آندومتر، جریان خون آندومتر و میومتر، شاخص داپلر شریان رحمی و انقباضات میومتر مورد ارزیابی قرار گرفتند. عروق آندومتر بر اساس سیستم طبقهبندی Applebaum به چهار ناحیه تقسیمبندی شدند که در آن ناحیه ۳ نشاندهنده نفوذ عروق خونی تا لایه هیپواکوئیک داخلی آندومتر بود. پیامدهای بارداری بین زنان با لانهگزینی موفق و ناموفق مقایسه شدند.
یافتهها: بارداری در 32.9% زنان رخ داد. ضخامت آندومتر و میزان عروق در ناحیه ۳ ارتباط معنیداری با بارداری موفق داشتند. بالاترین میزان لانهگزینی (51%) در زنانی با ضخامت آندومتر 7-9 میلیمتر مشاهده شد (P<0.05). زنانی فاقد جریان خونی ناحیه ۳، نسبت به زنانی با جریان کم، بهطور معنیداری نرخ بارداری بیشتری داشتند (P<0.05). سایر متغیرها از جمله مورفولوژی آندومتر، شاخص PI شریان رحمی، انقباضات میومتر، و سیستم نمرهدهی USSR ـ ارزش پیشبینیکنندگی معنیداری نشان ندادند.
نتیجهگیری: برخی شاخصهای سونوگرافی داپلر، بهویژه ضخامت بهینه آندومتر و الگوهای عروقی، میتوانند در شناسایی چرخههایی با پتانسیل بالاتر برای لانهگزینی موفق کمککننده باشند.
الیکا فرج تبریزی، کیوان تدین، نادر مصوری، الهه تاجبخش، روح اله کشاورز، رایناک قادری، محمد سخاوتی، رضا بنی هاشمی، رضا نجف پور، مریم مهره کش حقیقت، مهدی دهقان پور، دوره 18، شماره 3 - ( پاییز 1395 )
چکیده
زمینه و هدف : ایران یکی از کانونهای باقیمانده مهم مشمشه در خاورمیانه است و برای انجام آزمایش مالئیناسیون و شناسایی دامهای مبتلا به مشمشه و یا آلوده از سویه غیربومی Burkholderia mallei Razi 325 برای تولید مالئین استفاده میگردد. روش ژنوتایپینگ Multi Locus Variable number tandem repeat Analysis (MLVA) به عنوان روش بینالمللی تایپینگ بورخولدریا مالئی پذیرفته شده است. این مطالعه به منظور شناسایی ساختار ژنتیکی بورخولدریا مالئی رازی 325، سویه مورد استفاده در تولید صنعتی مالئین در ایران انجام شد.
روش بررسی : در این مطالعه توصیفی از روش MLVA genotyping با استفاده از 4 لوکوس شناخته شده VNTR140، VNTR1367، VNTR2065 و VNTR2971 و 2 لوکوس جدید VNTR24 و VNTR24 استفاده گردید.
یافتهها : نتیجه با بهینهسازی فرآیند PCR انجام آمپلیفیکاسیون هر 6 منطقه ژنتیکی بهصورت همزمان توسط یک پروتکل مقدور گردید. محصولات آمپلیفیکاسیون تعیین توالی شدند. در ژنوم این سویه در لوکوسهای VNTR140، VNTR1367، VNTR2065، VNTR2971، VNTR24 و VNTR24 به ترتیب 2، 3، 12، 6، 1 و 2 کپی از واحدهای تکرار شونده خاص هر لوکوس وجود داشت. این ساختار ژنتیکی با آنچه از سویه چینی Burkholderia mallei ATCC 23344 و سویههای Burkholderia mallei BMQ و Burkholderia mallei SAVP1 شناخته شده است؛ مقایسه گردید.
نتیجهگیری : نتایج حاصله امکان تشخیص افتراقی میان Razi 325 و سویههای فوق را به کمک این لوکوسها نشان داد.
جواد الماسی، کمال عزیزبیگی، خالید محمد زاده سلامت، بهشاد نقش تبریزی، محمد علی آذربایجانی، دوره 21، شماره 4 - ( زمستان 1398 )
چکیده
زمینه و هدف: امروزه یکی از مهمترین مسایل بهداشتی بیماری عروق کرونر است. آنتیاکسیدانها از جمله موادی هستند که میتوانند در کاهش خطر ابتلا به بیماریهای قلبی – عروقی نقش بهسزایی ایفاء نمایند. این مطالعه به منظور تعیین اثر مکمل رزوراترول طی تمرینات ورزشی بازتوانی قلبی بر عوامل التهاب سیستمیک بیماران تحت عمل جراحی بای پس عروق کرونر انجام شد.
روش بررسی: این کارآزمایی بالینی روی 40 بیمار قلبی سه ماه پس از عمل جراحی بای پس عروق کرونر در مرکز بازتوانی قلبی بیمارستان فوق تخصصی قلب و عروق فرشچیان همدان طی سال 1395 انجام شد. بیماران بهطور تصادفی در چهار گروه 10 نفری کنترل، گروه مکمل رزوراترول، گروه بازتوانی ورزشی و گروه مکمل رزوراترول توام با بازتوانی ورزشی قرار گرفتند. تمرینات بازتوانی ورزشی سه روز در هفته به صورت متناوب به مدت هشت هفته در قالب تمرینات استقامتی و به مدت 15 تا 20 دقیقه با شدت 50 تا 70 درصد ضربان قلب بیشینه و همچنین تمرینات مقاومتی با شدت 20 تا 50 درصد یک تکرار بیشینه انجام گردید. تعداد تکرارها در هر ست 8 تا 15 تکرار و بر اساس ظرفیت و توانایی اختیاری آزمودنیها انجام شد. در حالی که آزمودنیها گروههای مکمل روزانه 400 میلیگرم رزوارترول مصرف کردند. نمونهگیری خون قبل و 48 ساعت بعد از تمرینات توانبخشی و مکملسازی انجام شد و غلظت پلاسمایی TNFα ، IL-6 ، IL-1 β و CRP اندازهگیری گردید.
یافتهها: متغیرهای CRP ، TNFα ، IL 1-β و IL-6 گروه رزوراترول توام با بازتوانی ورزشی در مقایسه با گروه کنترل، گروه مکمل رزوراترول و گروه بازتوانی ورزشی کاهش آماری معنیداری نشان دادند (P<0.05).
نتیجهگیری: ترکیب مصرف رزوراترول توام با بازتوانی ورزشی بهطور انتخابی در کاهش برخی عوامل التهاب سیستمیک نسبت به مکمل رزوراترول و تمرینات بازتوانی ورزشی موثرتر ارزیابی شد.
مهدی زاهدی، ساسان تبریزی، علیرضا فاطمی، دوره 23، شماره 4 - ( زمستان 1400 )
چکیده
زمینه و هدف: بیماری عروق کرونر (Coronary Artery Disease: CAD) یکی از اصلیترین بیماریهای قلبی عروقی است که جمعیت جهانی را تحت تأثیر قرار میدهد. این مطالعه به منظور ارزیابی تغییرات الکتروکاردیوگرام بیماران قبل و بعد از عمل جراحی بای پس عروق کرونر (Coronary Artery Bypass Graft: CABG) انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی - تحلیلی روی 100 بیمار (71 مرد و 29 زن) در محدوده سنی 37 تا 78 سال (میانگین سنی 8.14±57.87) به روش سرشماری که تحت عمل جراحی بای پس عروق کرونر در بیمارستان امیرالمؤمنین کردکوی طی ششماهه دوم 1398 قرار گرفته بودند؛ انجام شد. دادهها شامل سن، جنس و نتایج مربوط به تغییرات نوار قلب شامل تغییرات ضربان قلب و ضربان نبض (Pulse Rate: PR) روز قبل از جراحی، روز بستری، 4 ساعت پس از جراحی، 18 ساعت پس از جراحی، یک روز و دو روز پس از جراحی در پرسشنامهای ثبت شد.
یافتهها: بیشترین میانگین ضربان قلب و PR در ساعت 4 پس از جراحی بودند و پس از آن ضربان قلب و PR کاهش داشتند و در روز دوم کمتر از ضربان قلب و PR در روز بستری بودند (P<0.05).
نتیجهگیری: با توجه به تغییرات معنیدار الکتروکاردیوگرام پس از جراحی، بررسی و مونیتورینگ دقیق بیماران به خصوص افراد پرخطر، سبب شناسایی زودهنگام شده و با درمان مناسب و به موقع سبب کاهش عوارض پس از آن در بیماران میگردد.
|
|
|
|
|
|
|
|
|